Η αποβολή, σε όποιο στάδιο της εγκυμοσύνης και αν συμβαίνει, είναι ένα βαρύ πένθος για τη γυναίκα που περίμενε με λαχτάρα το μωράκι της. Είναι ο βίαιος τερματισμός των ονείρων της που είχε εναποθέσει στο μικρό έμβρυο που μεγάλωνε μέσα της και σίγουρα ο πόνος δεν σβήνεται με τον ερχομό ενός άλλου μωρού. Ίσως μόνο απαλύνεται με τη νέα ελπίδα που έρχεται με το «μωρό του ουράνιου τόξου», όμως για κάθε γυναίκα που το έχει ζήσει είναι ένα τρομακτικό βίωμα.

Τύψεις, απόγνωση και απελπιστικές σκέψεις ότι δεν θα καταφέρει να γίνει ποτέ μητέρα την κατακλύζουν. Σε αυτό το ταξίδι απώλειας, είναι σημαντικό να γνωρίζεις ότι δεν είσαι μόνη. Ακόμα και αν κανείς δεν μιλάει για αυτό, είναι εκατομμύρια οι γυναίκες σε όλο τον κόσμο που το έχουν ζήσει.

Και μιας και πλησιάζει η γιορτή της μητέρας, είναι καλό να αποτίσουμε φόρο τιμής και σε αυτές τις μητέρες και να τους θυμίσουμε πως ούτε φταίνε ούτε ήρθε το τέλος της ελπίδας τους.

Τα στατιστικά στοιχεία γύρω από τις αποβολές

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες επιστημονικές μελέτες:

  • Περίπου 1 στις 4 εγκυμοσύνες καταλήγει σε αποβολή.
  • Πάνω από το 80% των αποβολών συμβαίνει κατά το πρώτο τρίμηνο.
  • Οι περισσότερες αποβολές οφείλονται σε τυχαίες χρωμοσωμικές ανωμαλίες στο έμβρυο, κάτι που δεν σχετίζεται με την υγεία ή τις ενέργειες της μητέρας.

Μάλιστα, αν συνυπολογίσει κανείς και τις περιπτώσεις βιοχημικής εγκυμοσύνης, τότε το ποσοστό των αποβολών μεγαλώνει ακόμα περισσότερο. Συχνά, μια βιοχημική εγκυμοσύνη δεν γίνεται καν αντιληπτή από τη γυναίκα, αφού τερματίζεται πριν ή λίγο μετά την ημερομηνία της αναμενόμενης περιόδου.

Αυτός είναι και ο λόγος που προτείνουμε μια γυναίκα να μην ξεκινάει υπερβολικά νωρίς τα τεστ εγκυμοσύνης. Παρόλο που τα τεστ εγκυμοσύνης της HomeTest μπορούν να ανιχνεύσουν μια αρχόμενη εγκυμοσύνη ακόμα και αρκετές ημέρες πριν την καθυστέρηση και τα τεστ εγκυμοσύνης σε ταινίες είναι πολύ οικονομικά, η συμβουλή μας είναι η στάση αναμονής μέχρι την πρώτη ημέρα καθυστέρησης. Άλλωστε, οι πιθανότητες βιοχημικής εγκυμοσύνης είναι υψηλές κατά την 4η εβδομάδα (την εβδομάδα πριν την περίοδο) και μετά μειώνονται.

Δεν φταις εσύ: Οι αιτίες των αποβολών

Το αίσθημα ενοχής που συνοδεύει κάθε μητέρα ξεκινάει ήδη από την πρώτη στιγμή που αντιλαμβάνεται ότι μέσα της κουβαλάει μια ζωή. Και αν αυτή τερματιστεί με έναν τόσο λυπηρό τρόπο, τότε ξεκινούν οι τύψεις που συχνά υπερτονίζονται από αστικούς μύθους και αντιλήψεις παλαιότερων χρόνων που δεν έχουν καμία λογική βάση.

Όχι, δεν φταίει ούτε το άγχος ούτε η κακή διατροφή ή η άσκηση. Στη μεγαλύτερη πλειοψηφία των αποβολών, δεν μπορούσες να κάνεις κάτι, για να το αποτρέψεις. Αλλά ακόμα και όταν συντρέχουν λόγοι υγείας της γυναίκας, πρόκειται για παθήσεις που συχνά δεν τις γνωρίζει καν η ίδια, οπότε θα ήταν αδύνατον να τις προβλέψει και να λάβει τα κατάλληλα μέτρα.

Πιο συγκεκριμένα, οι συχνότερες αιτίες αποβολών είναι:

  • Χρωμοσωμικές ανωμαλίες: Είναι η πιο συχνή αιτία αποβολών και αφορά κυρίως τυχαία λάθη κατά τη γονιμοποίηση.
  • Ορμονικές διαταραχές: Αρρύθμιστος υποθυρεοειδισμός, διαβήτης κλπ.
  • Ανατομικά προβλήματα της μήτρας: Όπως ινομυώματα, πολύποδες ή ενδομητρίωση.
  • Ανοσολογικά αίτια: Αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο ή αυτοάνοσα νοσήματα, όπως ο λύκος.
  • Θρομβοφιλία: Δημιουργεί αυξημένη τάση για θρόμβωση και μπορεί να επηρεάσει τον πλακούντα.

Συνεπώς, στις περισσότερες περιπτώσεις η φύση αναλαμβάνει ένα δύσκολο έργο. Αυτό δεν κάνει το τραύμα, σωματικό και ψυχικό, της αποβολής λιγότερο εύκολο. Είναι, όμως, μια καλή υπενθύμιση σε όλες ότι δεν φταίνε και ότι δεν πρέπει να απομονώνονται.

Υπάρχει ελπίδα: Εγκυμοσύνη μετά από αποβολή

Το να προσπαθήσεις ξανά για μια εγκυμοσύνη μετά από αποβολή απαιτεί τεράστια αποθέματα θάρρους και είναι ακριβώς αυτή η δύναμη που κρύβουν όλες οι γυναίκες μέσα τους.

Σε αυτό το «άλμα προς τα εμπρός» θα σου δώσουν κουράγιο τα στατιστικά:

  • Μετά από μία αποβολή, περίπου 85-90% των γυναικών θα έχουν φυσιολογική κύηση στο μέλλον.
  • Μετά από δύο αποβολές, περίπου 75% θα καταφέρουν επιτυχή κύηση χωρίς ιατρική παρέμβαση.
  • Ακόμη και μετά από τρεις ή περισσότερες αποβολές (οι λεγόμενες «καθ’ έξιν αποβολές»), 60-70% των γυναικών τελικά γεννούν υγιές παιδί με ή χωρίς θεραπεία.

Οι αποβολές συνήθως είναι ένα μεμονωμένο γεγονός, όχι ένδειξη υπογονιμότητας. Ωστόσο, καλό είναι να απευθυνθείς σε γιατρό στις ακόλουθες περιπτώσεις:

  • Επαναλαμβανόμενες αποβολές (2 ή περισσότερες)
  • Ιστορικό χρόνιων παθήσεων (π.χ. θυρεοειδής, θρομβοφιλία, διαβήτης)
  • Ηλικία άνω των 35 ετών.

Υπάρχουν πλέον πολλοί τρόποι διερεύνησης και υποστήριξης της γονιμότητας, από αιματολογικές εξετάσεις μέχρι τεστ ωορρηξίας και σπερμοδιάγραμμα, πολλά από τα οποία μπορείς να κάνεις στην άνεση του σπιτιού σου.

Το να ζητήσεις ιατρική βοήθεια είναι μια πράξη θάρρους που είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα σε βοηθήσει να κρατήσεις το μωράκι σου στην αγκαλιά σου και θα μειώσει σημαντικά τις πιθανότητες να ξαναπεράσεις το τραύμα της αποβολής.

Σε κάθε περίπτωση, θα εκπλαγείς συνειδητοποιώντας πόσο ανακουφιστικό είναι να μιλήσεις για το πένθος της αποβολής. Είναι ένα προσωπικό βίωμα, όμως το να μιλάς με ανθρώπους που σε καταλαβαίνουν σου προσφέρει μια αίσθηση σύνδεσης.

Μίλα σε ανθρώπους που θα σε ακούσουν, που δεν θα βιαστούν να σου πουν «δεν πειράζει», «έχεις άλλο παιδάκι», «ευτυχώς που ήταν νωρίς και δεν είχε προχωρήσει η εγκυμοσύνη». Μίλα σε ανθρώπους που απλά θα είναι δίπλα σου και θα σου θυμίσουν ότι δεν είσαι μόνη και μέσα σου θα βρεις τη δύναμη για να προχωρήσεις.