Εξωμήτριος κύηση είναι η εμφύτευση ενός γονιμοποιημένου ωαρίου συνήθως στις σάλπιγγες, αλλά περιστασιακά στο περιτόναιο, την ωοθήκη ή άλλες θέσεις. Η έκτοπη κύηση πραγματοποιείται σε μία ανά 150 κυήσεις και τα συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως μεταξύ της 6ης και 12ης εβδομάδας κύησης.

Θεραπεία: Ανάλογα με τη σοβαρότητα ο γιατρός ενδέχεται να αφαιρέσει ολόκληρη ή τμήμα της σάλπιγγας. Η τμηματική εκτομή επιτρέπει τη διατήρηση και την επακόλουθη αποκατάσταση της προσβεβλημένης σάλπιγγας. Η ολική εκτομή της σάλπιγγας γίνεται σε περιπτώσεις στις οποίες η βλάβη είναι τόσο εκτεταμένη, ώστε να μην είναι δυνατή η επαναστόμωσή της. Η επέμβαση γίνεται λαπαροσκοπικά ή ανοιχτά. Σε κάποιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται ιδιαίτερη φαρμακευτική αγωγή με μεθοτρεξάτη. Σε σπάνιες περιπτώσεις εξωμητρίου κυήσεως, γίνεται αυτόματη ίαση.

Εγκυμοσύνη μετά από εξωμήτριο κύηση: Έρευνες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες με μια εξωμήτριο εγκυμοσύνη έχουν συχνότερα και δεύτερη εξωμήτριο κύηση. Για το λόγο αυτό ενδείκνυται ένα υπερηχογράφημα νωρίς στην επόμενη εγκυμοσύνη (περίπου στην 6η εβδομάδα), έτσι ώστε να εντοπίζεται τουλάχιστον η θέση της εγκυμοσύνης (μέσα ή έξω από τη μήτρα).

Η εγκυμοσύνη μετά από μια εξωμήτριο κύηση μπορεί να είναι δύσκολο να επιτευχθεί, διότι οι γυναίκες που είναι σε αυτή την κατηγορία έχουν προσβεβλημένη ή μπλοκαρισμένη σάλπιγγα. Επίσης, πολλές γυναίκες που έχουν στο ιστορικό τους μια εξωμήτριο κύηση, ανησυχούν για τις μελλοντικές κυήσεις τους. Όμως, σύμφωνα με έρευνες, το 60% των γυναικών οι οποίες έχουν αντιμετωπίσει ένα τέτοιο πρόβλημα μένουν ξανά έγκυες εντός των επόμενων δυο ετών. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε τον κίνδυνο υποτροπής, ο οποίος κυμαίνεται μεταξύ 10%-30%. Αν λοιπόν η προσφυγή στη διαδικασία υποβοηθούμενης αναπαραγωγής αποδεικνύεται ορισμένες φορές απαραίτητη, η κύηση είναι απολύτως δυνατή.

Πολλές γυναίκες, μετά από εξωμήτριο κύηση έχουν φυσιολογικές εγκυμοσύνες και γέννες στο μέλλον, ακόμα και αν η μία τους σάλπιγγα έχει αφαιρεθεί. Εφόσον υπάρχει μία υγιής σάλπιγγα, η εγκυμοσύνη είναι εφικτή. Οι περισσότεροι γιατροί συμβουλεύουν να υπάρξει μια αναμονή 3 με 6 μηνών, έτσι ώστε να επουλωθεί η προσβεβλημένη περιοχή.

Συμπέρασμα: 1. Περιμένετε λίγους μήνες για να επουλωθεί η περιοχή και στη συνέχεια δοκιμάστε μόνοι σας (λαμβάνοντας υπ’ όψη το ενδεχόμενο επανάληψης της εξωμητρίου) ή 2. Ξεκινάτε την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, κάτι που χαμηλώνει πολύ τον κίνδυνο για έκτοπη κύηση. Πάντα συμβουλεύεστε το γιατρό σας! Να θυμάστε ότι η εξωμήτριος κύηση, είτε συνοδεύεται από αφαίρεση της σάλπιγγας είτε όχι, δεν είναι συνώνυμο της στειρότητας.